Sale วิก ดูรายละเอียด จิ้มโลด
 
-------

บทที่ 3 คำสัญญา

                “เธอต้องการอะไร”  ใบหน้าของหญิงชราเริ่มแปลเปลี่ยนเป็นเงามืด จนกระทั่งทั้งร่างหญิงชราได้กลับกลายเป็นเงาทะมืนคลืบคลานเข้าสู่ดวงตาของเด็กสาวผู้น่าสงสาร


                ทันใดนั้นสติสัมปชัญยะดำมืด ความเจ็บปวดทิ่มแทงเข้าสู่หัวใจ ความทรงจำที่เปื้อนคราบน้ำตาไหลวนอยู่ในความมืด ราวกับมีคนพาเธอย้อนเวลากลับไปดูภาพที่ไม่น่าดูเหล่านั้น


                “เธอช่างน่าสงสารยิ่งนัก แม้แต่ความมืดของปีศาจยังไม่ดำมืดเท่าอดีตอันเจ็บปวดของเธอ”  เสียงแหบพล่าเอ่ยขึ้น


                “คิกคิกคิก ในโลกมีคนแค่สามประเภท คนที่ชอบสมเพชคนอื่น คนที่น่าสมเพชแต่ไม่ยอมรับ กับคนที่มักยอมให้คนอื่นสมเพช แต่รู้สึกอันหลังนี้จะหายาก  วันนี้ได้เจอซักที ฮะๆๆ คิกคิก”


                “ชีวิต” เสียงแหบแห้งที่แสนจะแผ่วเบาเอ่ยขึ้น พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกจากนัยน์ตาที่ไร้ความรู้สึก “ชีวิตใหม่ ชั้นจะไม่ให้ใครมาสมเพชชั้นได้อีก”


                “คิกคิก อย่างน้อยก็ชั้นนี่แหละที่จะสมเพชมนุษย์ที่กล้ามาทำสัญญากับปีศาจ คิกคิก แต่ถ้าเธอทำเธอก็จะได้สิ่งที่เธอต้องการ”  เสียงแหลมเล็กเอ่ยร่าในความมืดอย่างขบขัน


                “ชั้นมีนามว่า ตัวตลกแห่งความมืด ผู้ที่ทำสัญญาด้วย ในทุกค่ำคืนผู้ทำพันธะสัญญาจะต้องเป็นตัวละครให้ในโลกแห่งความมืด ซึ่งเธอพันธะคือไม่สามารถเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้ใครฟังได้ หากเธอตายขณะที่อยู่ในโลกของความมืด เธอจะสูญเสียการรับรู้ของเธอไปหนึ่งอย่าง จนกระทั้งเธอสิ้นชีวิต และถ้าเธอต้องการยกเลิกสัญญาแม้แต่ดวงวิญญาณของเธอจะไม่มีใครต้องการ เธอจะยอมรับหรือไม่”  เสียงแหบพล่าเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืด


                “แม้แต่ร่างกายนี้ จะถวายให้ซาตานก็ย่อมได้” สิ้นเสียงหญิงสาว ความมืดก็พวยพุ่งออกมาจากดวงตาของเด็กสาวจน ดวงตาของเด็กสาวกลับมามีสีสันอีกครั้ง


                “คิกคิกคิก สาวน้อย ขอโทษด้วยนะ ชั้นคืนได้แค่ดวงตาคู่เดียวเท่านั้น น้องสาว สิ่งอื่นๆ มันนอกเหนือความสามารถปีศาจกะจ๊อยร่อยอะนะ คิกคิกคิกคิก” เสียงแหลมเล็กพูดจบ หญิงสาวก็น้ำตาคลออีกครั้ง


                “ขอให้เธอทำหน้าที่บุตรของซาตานตามที่กล่าวไว้ด้วยหละ” จากน้ำเสียงแหลมเล็กกลายเป็นเสียงแหบพล่า “หากผิดคำสัญญา เธอจะไม่ได้แม้แต่เป็นทาสขอซาตาน”  เสียงแหบพล่ากล่าวต่อ


                “หากผิดคำสัญญา เธอจะหายไปในความมืดตลอดกาล คิกคิกคิกคิกคิก”

                “ชั้นชื่อว่าอินคิวปัส จากนี้ไปที่นี่จะเป็นที่พำนักของเจ้า” เสียงแหบพล่าเอ่ยขึ้น

                “คิกคิก ส่วนหัวใจของเจ้า คือสัจจะต่อปีศาจ คิกคิกคิกคิก” สิ้นเสียงเหล็มเล็ก หัวใจของเด็กสาวก็ได้เปลี่ยนเป็นสีดำราวรัติกาลที่ไม่สามารถกลับมาสว่างสไวได้อีกต่อไป

-------
ปล.ขอบคุณ @หมาเหงาในเงาจันทร์ นะคะที่อุตส่าห์ติชมซะเยอะเลย
ขอบคุณมากค่ะ จะพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้นเรื่อย  พอมาลองอ่านดูแล้วบางตอนก็งงๆอยู่จริงด้วยค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

คำที่ผิดนะคะ
สติสัมปชัญญะ

คืบคลาน

แหบพร่า

หละ...อันนี้เราไม่เคยเจอนะคะ เคยอ่านเจอแต่ ละ เช่น "ถ้าอยากไปนักละก็ ก็ไปเลย"

รัตติกาล (เข้าใจกว่าไม่ได้ตั้งใจพิมพ์นะคะคำนี้)
สว่างไสว

ถ้าอยู่ต่างประเทศไม่มีพจนานุกรม แนะนำเวบนี้ค่ะ http://rirs3.royin.go.th/



ป.ล. อีกจุดเล็กๆ ที่เราว่าแปลกคือถวายซาตานค่ะ เราว่าสังเวยน่าจะเหมาะกว่านะคะ
Hot! Hot!

ดีใจจังที่คอมเม้นต์ของเรามีประโยชน์กับคุณจขบ. บทนี้ดีขึ้นกว่าบทก่อนมากเลยค่ะ พยายามต่อไปนะคะ

มีคำผิดอยู่พอสมควรนะคะ แต่เราคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ ขนาดเราเองเคยทำฟรีแลนซ์พิสูจน์อักษรสมัยเรียนยังปล่อยไก่เพียบเลยค่ะ การอ่านช่วยคุณในการสะสมคำได้ค่ะ เพราะหนังสือต้องผ่านการพิสูจน์อักษรมาแล้วค่ะ(แต่ก็ยังมีหลุดนะคะ ยิ่งสนพ.ใหม่ด้วย) อยากให้เวลานึกคำไหนออกแต่ไม่ได้แน่ใจว่าเขียนอย่างไรก็จดในสมุดแล้วว่างๆ ลองหาในพจนานุกรมก็ดีคะ แต่ไม่ต้องจริงจังมากนะคะ ภาษาสำคัญก็จริงแต่ที่สำคัญที่สุดคือเรื่องที่คุณนำเสนอค่ะ

ต่อไปนี้จะเป็นการคอมเม้นต์ที่ออกแนวเป็นความคิดส่วนตัวสักหน่อยนะคะ เรารู้สึกขัดนิดๆ เสียงหัวเราะของปิศาจค่ะ โอเคค่ะที่อาจมีบางนิดหน่อยตอนเริ่ม แต่พอเข้ามาใส่ในเครื่องหมายคำพูดมากๆ มันดูไม่ค่อยดีเท่าไร อยากให้จขบ.เปลี่ยนเป็นคำบรรยายแทนมากกว่าค่ะ

เรื่องที่สองอันนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อนและค่อนข้างเป็นมุมมองคับแคบเฉพาะบุคคลเช่นเรา จขบ. ชอบอ่านการ์ตูนมากใช่ไหมคะ เผลอๆ อาจมากกว่านวนิยายด้วย โดยส่วนตัวเราไม่ค่อยชอบงานเขียนที่เรียกสรรพนามบุรุษที่หนึ่งว่า "ชั้น" ค่ะ เราเข้าใจนะคะว่าคนสมัยใหม่ออกเสียงแบบนี้ทำไมต้องพิมพ์ว่าฉันด้วย เหมือนกับใช่ไหม ที่ออกเสียงว่า [ชั่ย-หมั้ย] หรือเท่าไร ที่หลายคนออกเสียงว่า เท่าไหร่ ภาษาย่อมมีการพัฒนาค่ะ แต่ยังไงเราก็ไม่อาจเปลี่ยนความรู้สึกแปลกๆ เวลาอ่านเจอ "ชั้น" ได้จริงๆ ค่ะsad smile

อันนี้ไม่ว่ากันนะคะ เป็นแค่ความเห็นจากคนอ่านคนเดียวจขบ.อย่าคิดมากนะคะ เราเองก็ไม่ได้เห็นด้วยกับคนอ่านทุกคนไปทุกเรื่องค่ะ

เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะconfused smile